Hayat bize neler de öğretiyor... Niye öğretiyor? Bitecekse eğer, bu kadar acımasız olmak zorunda mı? Ben bunları öğrenirken belki hayatım kısalıyor, düşünen var mı? Öğrenmek istemiyorum. Öbür tarafta bir işe mi yarayacak öğrendiklerimiz? Orada da mı insan ilişkileri, yalanlar, riyakarlıklar, oyunlar olacak? Eğer öyleyse ben oraya da gitmek istemiyorum. Sadece durduğum bir yer hayal ediyorum. Durduğum... Konuşmadığım... Paylaşmadığım...
- Paylaşmadıktan sonra hayatın ne anlamı var?
Asıl gerçekleri paylaşmadıktan sonra, kalbinden geçenleri, aklından geçenleri çeşitli hesaplar yapıp söyleyemedikten sonra, paylaşmışsın paylaşmamışsın, ne geçiyor eline? İnsanların gözünde iyi insan mı oluyorsun? Hadi oluyorsun e yalan söylüyorsun?!! Aklın başka dudakların başka konuşuyor. Bu mu insan ilişkisi dedikleri? Rengini belli etmek neden bu kadar kötü algılanıyor?
Daha geçen gün yazmıştım, ben yapamam diye, bu yüzden beni sevmezler genelde diye, söylediklerimi sevmezler çünkü... Bilmişim de yazmışım. Yapamam ben. Yapmayacağım.
- Sen kaybedersin Ceynur! Bu köyün kuralı bu, uymak zorundasın.
Kaybedeyim o zaman. Uyamam çünkü. O ne ya? Aklındakinden geçenin tam tersinin dudaklarından dökülmesi ne kadar yazık bir durum?!! Neyi kimi kazanmak için böyle politikalar güdülüyor ki? E hadi kazandın, harcadıkların ne olacak? Onlara karşı kendini nasıl kötü hissetmeyeceksin? Bu mudur oyunun temelindeki kural?
Sen konuş, konuş, konuş, asıl konuşman gereken zamanda sus, olacak iş mi? Benim aklıma yatmıyor, yatamıyor. İyi gelmiyor bana bunlar. Görüp de görmemezlikten gelemiyorum. Belki de yalnız kalmak lazım hayatta bunlarla dolup taşmamak için. O zaman hayat anlamını yitirir mi? Belki de insanlar hayatlarını sürdürebilmek için, aynı suya ihtiyaç duydukları gibi, bu ilişkileri kurmaya ihtiyaç duyuyorlar. İlişkilerin düz olmayan grafiğinde aynı bir lunapark trenindeymiş gibi, dalgalanmaktan, o inişleri çıkışları yaşamaktan besleniyorlar, kim bilir...
Bana göre değil. Direniyorum. İstemiyorum. En yakınımdakilerin bile söylediklerine kapattım kulaklarımı. O zaman ben, ben olmam çünkü.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder