Do it do it just do it!!!

Büyük bir sorunum olduğunu farkettim. Kendi kendime hayatım boyunca yaratmış olduğum, git gide kocaman olmuş  bir sorun. Kendimi ifade etmekle ilgili... İstediklerimi, istemediklerimi, sevdiklerimi, sevmediklerimi, düşündüklerimi, hissettiklerimi dürüstlükle dile getirmiyormuşum. Ve üstelik bunun altında başka bir düşünce ya da niyet yatmıyormuş. Ben sadece düşünüyormuşum ama söylemiyormuşum. Birilerinin kalbini kırmaktan, onları üzmekten, kaba görünmekten, kötü insan olmaktan, onaylanmamaktan, eleştirilmekten, anlaşılmamaktan  ve bunlar gibi birçok şeyden korkuyormuşum. Bunun haklı bir durum olduğunu asla iddia etmemekle birlikte çevremin ister istemez üzerimde yarattığı bir durum olduğunu düşünmeye başladım. Bencilliği kötü birşey gibi algılıyoruz çünkü çoğu zaman. Kendi adıma konuşmak gerekirse ben öyle algılıyordum. Hoşuma gitmeyen bir durumun içinde olduğumda bunu istemediğimi dile getirmenin -özellikle de karşınızdakiler istiyorlarsa- "ayıp" olduğunu, böyle bir yaklaşımda bulunursam bunun bencillik olduğunu düşünüyordum. Ve böylece istemeden bir şeyi yapmak "durumunda kalıyordum". Ve çok acı ama bu benden başka kimsenin suçu olmuyormuş, bunu fark ettim. Böylece sevimsiz suratlar zinciri yaratmış oluyorum, benim suratım asılıyor, bu ister istemez herkesi etkiliyor, bu böyle devam ediyor. Bunu yapmayı kesmem gerektiğini fark ettim. Bu hayat benim hayatım ve ne kadar klişe de olsa bir daha olmayacak bir hayat... Kendimi daha çok seversem, yani bu durumda biraz daha bencil olursam daha mutlu bir insan olacağımı farkettim. Daha mutlu ve huzurlu bir insan olmak istiyorum. Belki ben bu konuda herkesten geride kaldım, ya da belki de benim gibi birçok insan var bilemiyorum. Zararın neresinden dönersek kardır. Ben hayatımı değiştirmeye karar verdim. Size de bu yolda cesur olmanızı dilerim.. :)